Donate now
Go back

Caridad romana, Sierra/Crayer/Crespi. Litografía, España 1845

Dimensions: 258 x 193 mm (hoja), 145 x 125 mm (imagen)

MaterialPaper
ContinentEurope
CountrySpain
Year1845

Grabado en la página 17 del nº 3 de 1845 del Semanario  Pintoresco Español, revista de índole costumbrista y familiar fundada por Ramón de Mesonero Romanos en 1836 y que se editó en Madrid hasta 1857.  Firmado “Sierra”, probablemente Joaquín Sierra y Ponzano, reproduce tanto un óleo sobre lienzo de 198 x 144 cm del pintor barroco flamenco Gaspar de Crayer (Amberes, 1584 – Gante, 1669) como unas litografías a lápiz de Luis Carlos Legrand basadas en lo anterior que se conservan en el museo del Prado, según el cual, hay un problema de atribución a Benedetto Crespi, Il Bustino, pintor italiano activo en Como en la primera mitad del XVII.

The issue of Caridad  romana, en el que una mujer joven amamanta a un hombre adulto, su propio padre, ha sido muy representado en pintura y escultura, desde los frescos encontrados en Pompeya a ejemplos posteriores, a partir del Renacimiento.

Tiene sus orígenes en dos historias similares del libro V de Facta et dicta memorabilia (Memorable facts and sayings) escrito por Valerio Máximo (20 a.C. – 50 d.C.) hacia el año 30 d.C.:

  • In the first (5.4.7), a mother condemned to die of starvation does not die within weeks of being nursed by her daughter who visits her daily in prison; she is pardoned by the authorities, moved by the discovery of the cause.
  • In the second (5.4. ext. 1), it is a father, Micon or Cimon who is saved in identical circumstances by Pero, his daughter.

The theme, which was the subject of artistic representations at the time, as Valerius Maximus remarks and can be seen in frescoes in Pompeii, was used as an example of filial devotion: the terrible nature of the condemnation attempts to obviate the erotic-incestuous connotations of the act.

“Idem praedicatum de pietate Perus existimetur, quae patrem suum Mycona consimili fortuna adfectum parique custodiae traditum iam ultimae senectutis velut infantem pectori suo admotum aluit. Haerent ac stupent hominum oculi, cum huius facti pictam imaginem vident ….”
“En la misma consideración se ha de tener la devoción filial de Pero, que a su propio padre Micón, cuando éste sufrió una similar desgracia e igualmente estaba confinado en prisión con una edad muy avanzada, lo amamantó, acercándolo a su pecho como un bebé. Los ojos de los hombres quedan fijos y estupefactos cuando contemplan un cuadro sobre este tema …”

Temas relacionados con la Lactancia de adultos: Lactatios de San Bernardo y de otros santos y beatos como San Fulbert, San Pedro Nolasco, beato Alain de la Roche o Santo Domingo de Guzmán.  Healing mother's milk (leyenda de la lactancia de Fray Bartolomé de las Casas). La Caridad romana. Piedad filial del confucianismo.

de

Grabado en la página 17 del nº 3 de 1845 del Semanario  Pintoresco Español, revista de índole costumbrista y familiar fundada por Ramón de Mesonero Romanos en 1836 y que se editó en Madrid hasta 1857.  Firmado “Sierra”, probablemente Joaquín Sierra y Ponzano, reproduce tanto un óleo sobre lienzo de 198 x 144 cm del pintor barroco flamenco Gaspar de Crayer (Amberes, 1584 – Gante, 1669) como unas litografías a lápiz de Luis Carlos Legrand basadas en lo anterior que se conservan en el museo del Prado, según el cual, hay un problema de atribución a Benedetto Crespi, Il Bustino, pintor italiano activo en Como en la primera mitad del XVII.

The issue of Caridad  romana, en el que una mujer joven amamanta a un hombre adulto, su propio padre, ha sido muy representado en pintura y escultura, desde los frescos encontrados en Pompeya a ejemplos posteriores, a partir del Renacimiento.

Tiene sus orígenes en dos historias similares del libro V de Facta et dicta memorabilia (Memorable facts and sayings) escrito por Valerio Máximo (20 a.C. – 50 d.C.) hacia el año 30 d.C.:

  • In the first (5.4.7), a mother condemned to die of starvation does not die within weeks of being nursed by her daughter who visits her daily in prison; she is pardoned by the authorities, moved by the discovery of the cause.
  • In the second (5.4. ext. 1), it is a father, Micon or Cimon who is saved in identical circumstances by Pero, his daughter.

The theme, which was the subject of artistic representations at the time, as Valerius Maximus remarks and can be seen in frescoes in Pompeii, was used as an example of filial devotion: the terrible nature of the condemnation attempts to obviate the erotic-incestuous connotations of the act.

“Idem praedicatum de pietate Perus existimetur, quae patrem suum Mycona consimili fortuna adfectum parique custodiae traditum iam ultimae senectutis velut infantem pectori suo admotum aluit. Haerent ac stupent hominum oculi, cum huius facti pictam imaginem vident ….”
“En la misma consideración se ha de tener la devoción filial de Pero, que a su propio padre Micón, cuando éste sufrió una similar desgracia e igualmente estaba confinado en prisión con una edad muy avanzada, lo amamantó, acercándolo a su pecho como un bebé. Los ojos de los hombres quedan fijos y estupefactos cuando contemplan un cuadro sobre este tema …”

Temas relacionados con la Lactancia de adultos: Lactatios de San Bernardo y de otros santos y beatos como San Fulbert, San Pedro Nolasco, beato Alain de la Roche o Santo Domingo de Guzmán.  Healing mother's milk (leyenda de la lactancia de Fray Bartolomé de las Casas). La Caridad romana. Piedad filial del confucianismo.