Donare ora
Torna a

Caridad romana, Basilio Fumo c. 1780. Fotografía, España 2017

Fotografía tomada en 2017 por la dirección de Telasmos en el Museo Arqueológico Nacional de Madrid.

Dimensioni: 2030 x 1290 píxeles

SezioneFotografia
MaterialeDigitale
ContinenteEuropa
PaeseSpagna
Anno2017

Caridad Romana, porcelana de pasta tierna del escultor italiano Basilio Fumo Capucho (Nápoles, 1732-Madrid, 1797), que fue director del obrador de escultura de la Real Fábrica de Porcelana del Buen Retiro. Reproduce el modelo creado en 1779 en barro cocido.

La questione di Caridad  romana, en el que una mujer joven amamanta a un hombre adulto, su propio padre, ha sido muy representado en pintura y escultura, desde los frescos encontrados en Pompeya a ejemplos posteriores a partir del Renacimiento.

Tiene sus orígenes en dos historias similares del libro V de Facta et dicta memorabilia (fatti e detti memorabili) escrito por Valerio Máximo (20 a. e. c. – 50 e. c.) hacia el año 30 e. c.:

  • Nel primo (5.4.7), una madre condannata a morire di fame non muore nel giro di poche settimane, allattata dalla figlia che la visita quotidianamente in carcere; viene graziata dalle autorità, commosse dalla scoperta della causa.
  • En la segunda (5.4. ext. 1), es un padre, Micon o Cimon, el que es salvado en idénticas circunstancia por Pero, su hija.

Il soggetto, che all'epoca era oggetto di rappresentazioni artistiche, come osserva Valerio Massimo e si può vedere negli affreschi di Pompei, era usato come esempio di devozione filiale: il carattere terribile della condanna cerca di ovviare alle connotazioni erotico-incestuose dell'atto.

“Idem praedicatum de pietate Perus existimetur, quae patrem suum Mycona consimili fortuna adfectum parique custodiae traditum iam ultimae senectutis velut infantem pectori suo admotum aluit. Haerent ac stupent hominum oculi, cum huius facti pictam imaginem vident ….”
“En la misma consideración se ha de tener la devoción filial de Pero, que a su propio padre Micón, cuando éste sufrió una similar desgracia e igualmente estaba confinado en prisión con una edad muy avanzada, lo amamantó, acercándolo a su pecho como un bebé. Los ojos de los hombres quedan fijos y estupefactos cuando contemplan un cuadro sobre este tema …”

Temas relacionados con la Lactancia de adultos: Lactatios de San Bernardo y de otros santos y beatos como San Fulbert, San Pedro Nolasco, beato Alain de la Roche o Santo Domingo de Guzmán.  Latte materno curativo (leyenda de la lactancia de Fray Bartolomé de las Casas). La Caridad romana. Piedad filial del confucianismo.

Actualizado el: 17/10/2026

de

Caridad Romana, porcelana de pasta tierna del escultor italiano Basilio Fumo Capucho (Nápoles, 1732-Madrid, 1797), que fue director del obrador de escultura de la Real Fábrica de Porcelana del Buen Retiro. Reproduce el modelo creado en 1779 en barro cocido.

La questione di Caridad  romana, en el que una mujer joven amamanta a un hombre adulto, su propio padre, ha sido muy representado en pintura y escultura, desde los frescos encontrados en Pompeya a ejemplos posteriores a partir del Renacimiento.

Tiene sus orígenes en dos historias similares del libro V de Facta et dicta memorabilia (fatti e detti memorabili) escrito por Valerio Máximo (20 a. e. c. – 50 e. c.) hacia el año 30 e. c.:

  • Nel primo (5.4.7), una madre condannata a morire di fame non muore nel giro di poche settimane, allattata dalla figlia che la visita quotidianamente in carcere; viene graziata dalle autorità, commosse dalla scoperta della causa.
  • En la segunda (5.4. ext. 1), es un padre, Micon o Cimon, el que es salvado en idénticas circunstancia por Pero, su hija.

Il soggetto, che all'epoca era oggetto di rappresentazioni artistiche, come osserva Valerio Massimo e si può vedere negli affreschi di Pompei, era usato come esempio di devozione filiale: il carattere terribile della condanna cerca di ovviare alle connotazioni erotico-incestuose dell'atto.

“Idem praedicatum de pietate Perus existimetur, quae patrem suum Mycona consimili fortuna adfectum parique custodiae traditum iam ultimae senectutis velut infantem pectori suo admotum aluit. Haerent ac stupent hominum oculi, cum huius facti pictam imaginem vident ….”
“En la misma consideración se ha de tener la devoción filial de Pero, que a su propio padre Micón, cuando éste sufrió una similar desgracia e igualmente estaba confinado en prisión con una edad muy avanzada, lo amamantó, acercándolo a su pecho como un bebé. Los ojos de los hombres quedan fijos y estupefactos cuando contemplan un cuadro sobre este tema …”

Temas relacionados con la Lactancia de adultos: Lactatios de San Bernardo y de otros santos y beatos como San Fulbert, San Pedro Nolasco, beato Alain de la Roche o Santo Domingo de Guzmán.  Latte materno curativo (leyenda de la lactancia de Fray Bartolomé de las Casas). La Caridad romana. Piedad filial del confucianismo.